Details

رسوخ رسوب - هوچیثرا یوسفی (بهمن 99)

نسبت انسان با مدرنیته یکی از اصلی ترین محورهای نظری و پژوهشی در حوزه هنر و قلمرو علوم اجتماعی است. مدرنیته در رویکرد ابزاری خود با سرکوب بخش‌های عمده‌ای از عواطف، آرمان‌ها، اندیشه‌ها و احساسات آن‌ها را به قلمرو ناخودآگاه سوق میدهد. عدم امکان ارتباط انسان از طریق خودآگاه با امر واقع از یک سو و سرکوب عواطف در ناخوداگاه از سویی دیگر سبب شکل‌پذیری دلهره، ناامنی و اضطراب به مثابه شایع ترین دردهای انسان معاصر است. من در این نقاشی ها کوشیده‌ام تا با زبان هنر به ترجمانی از امیال سرکوب شده در گستره ی رویا و عینیت‌ بخشی به انتزاع همسو با آن دست زنم. استفاده از خراش در این مجموعه جنبه نمادینی از خراش روح در ناآخودآگاه سرکوب شده است تا از این طریق روح در پنهانی‌ترین لایه‌های درونی خود امکان عینیت یافته و خود را بازگو کند. هنر آبستره تلاشی برای نبرد هنرمند با جهان قالبی در ابعاد و اندازه‌های محدود آن است و بازخوانی جهان سرکوب شده آغاز تلاشی برای بیان همه آن چیزهایی است که از گفتنش ترس داریم یا موانع ذهنی جلوی صورت‌بخشی آن را می‌گیرد. آنچه در این تصاویر دیده میشود ترس‌های درونی در لایه‌های پنهان ذهنی است که با رنگ، تصاویر و ایماژها خواسته‌اند گفتمانی بین هنرمند با خود و هنرمند با جهان بیرون امکان‌پذیر سازند.
نمایشگاه حاضر، سفرنامۀ تصویری کاروان‎هایی خیالی است که از شهری به شهر دیگر، در تجارت پارچه‌های حریر، سنگ‎های قیمتی، گل‎ها و گیاهان معطرند. ‎

وهاب زاده با در آمیختن تکنیک‎های گرافیکی شرقی (خوشنویسی، استامپهای هندی)
و رنگ‎هایی برگرفته از شهرهایی چون استانبول در کنار تنگه بُسفر، نیس و مانتون
در سواحل مدیترانه در جنوب فرانسه و... به دنیای تصویری خاص خویش دست می‌یابد.

برگشت به لیست نمایشگاه ها